Voor meer informatie, vragen of een prijsopgave: info@jbbinnenwerk.nl / 06-40036224

maandag

Welkom op dit weblog!

Ik ben enkele jaren als zelfstandig ondernemer bezig onder de naam "Joris Bökkerink Binnenwerk, Atelier voor interieuradvies, ontwerp en uitvoering". Ik run mijn eigen atelier waarin ik voornamelijk interieur"spullen" ontwerp en maak. Denk hierbij aan allerhande kasten, tafels, meubels en bijvoorbeeld ook complete keukens.

Als toegepast vormgever werk ik dagelijks met (particuliere) opdrachtgevers. Deze willen allemaal een andere kant op, aan de hand van hun eigen ideeën, iets wat ze in een blaadje gezien hebben of iets wat past bij wat ze al hebben.

Daarom wil ik ook nog wel eens graag iets doen/bedenken/maken wat ik zelf mooi vind. Daarvan gaat dit weblog verslag doen, voornamelijk in beeld.

1 opmerking:

Peter van der Gulden zei

Toen nederlandse gemeenten begin jaren tachtig (van de vorige eeuw) maandelijks ’grofvuil’ op gingen halen, (Wat werden mensen voor die tijd geacht te doen met dergelijke spullen? Bewaren, opknappen en hergebruiken?) schuimden Peter S., Edje K., Erik P. en ik de avonden waarop de Nijmegenaren hun spullen alvast op straat zetten, systematisch de buurt af om tegen middernacht — de auto’s van Ed en Peter volgeladen — op het succes van onze strooptocht te drinken in Café Trianon. Alles, werkelijk alles wat wij bezaten hadden wij gevonden bij het grofvuil. Banken, bedden, potten, pannen, televisies, lp’s, boeken; alleen voor schoon ondergoed en levensmiddelen brachten wij een bezoek aan de middenstand.

Wat mij destijds opviel in de maandelijkse zondvloed aan afgedankte spullen, was de overweldigende hoeveelheid houten keukentrappen. Tientallen, iedere maand weer. Zij ontroerde mij, deze ladders. Altijd onder de verf en meestal kapot: een gebroken trede, de schuine dwarslat die in een ver verleden de ladder in het gareel had gehouden nu doormidden. Zij onderscheidden zich in mijn ogen van het anonieme afval. Lange, trage gedaanten, in zichzelf gekeerd leunend tegen een boom of lantaarnpaal. Aandoenlijke individuen met een verhaal, een geschiedenis. Karakters zonder verdere functie — en toch niet overbodig. Beschadigd maar niet gebroken.

Had ik de ruimte gehad, had ik gekozen voor het meest wezenlijke en het overbodige langs de weg laten staan, had ik mijn avondland in hen herkend zoals ik nu doe, dan had ik ze meegenomen. Tientallen per maand, maand in maand uit.